Hoe het Coronavirus een einde maakte aan mijn Erasmus-ervaring

Erasmus

Op zondag 2 februari vertrok ik vol goede moed naar Vilnius, Litouwen. Daar zou ik vier maanden verblijven in de militaire school, genaamd de General Jonas Zemaitis Military Academy of Lithuania, om mijn thesis te schrijven. Daarnaast begon ik ook aan een burgeruniversiteit in de hoofdstad om de nodige studiepunten te behalen. Ik had mij ingeschreven voor het vak Russian Politics and Economy in the Postmodern World van het instituut voor internationale relaties en politieke wetenschappen van Vilnius University.

Tijdens de eerste week van mijn verblijf organiseerde de burgeruniversiteit een oriëntatieweek voor de buitenlandse leerlingen. Zo leerden we zowel de stad, de universiteit en de andere leerlingen kennen tijdens begeleide wandelingen, workshops Litouws en quizavonden. Er werd ook een Litouwse avond georganiseerd waar we volledig in de cultuur ondergedompeld werden. We kregen lokale hapjes en andere specialiteiten, leerden traditionele dans en luisterden naar typische muziek. Ik maakte kennis met buitenlandse studenten uit Finland, Duitsland, Polen en nog talloze andere landen, van Chili tot Singapore. We verkenden samen de stad en de omliggende omgeving, konden samen bij hen op kot koken en hadden al onze vaste plaatsjes in de bibliotheek om te werken.

Op de militaire school maakte ik kennis met mijn promotor, zodat ik het echte werk kon beginnen: het schrijven van mijn thesis. Ik maakte ook kennis met vier Amerikaanse studenten uit de Virginia Military Institute, die net zoals ik lessen volgden aan Vilnius University maar ook in de militaire school verbleven. Eind februari kwamen ook drie Poolse studenten toe en een weekje later vier kadetten uit Tsjechië. Jammer genoeg hebben we amper de tijd gehad om elkaar en het land beter te leren kennen.

Onze Erasmusperiode werd abrupt beëindigd toen de Litouwse regering aankondigde dat ze vanaf 16 maart de grenzen zouden sluiten en het hele land in verplichte quarantaine moest. Buitenlanders werden niet meer toegelaten en Litouwers mochten het land niet meer uit. Bovendien werd elke verplaatsing of activiteit die niet strikt noodzakelijk was verboden en werken is enkel nog toegestaan voor de broodnodige beroepen of thuis. Het werd duidelijk dat de situatie nog maandenlang kon aanslepen. Het land verlaten werd steeds moeilijker, talloze grenzen werden gesloten en vluchten geannuleerd. Daarop raadde de militaire school van Litouwen me sterk aan om terug naar huis te keren, gezien ik anders alleen op een kamer van de militaire school in quarantaine zou moeten.

Het is enorm teleurstellend dat mijn semester in het buitenland zo vroeg ten einde kwam, maar gezien de ernst van de situatie was het zeker de juiste beslissing. Ik heb alleszins volop genoten van mijn ervaring tijdens de paar weken die ik doorgebracht heb ik Litouwen en ben zeer dankbaar dat ik die kans heb gekregen.

Evelyne Schroé
156 SSMW


 

Voeg een nieuwe reactie toe